شرکتهای سهامی برای اینکه بهطور رسمی تشکیل بشوند، باید یک سند پایهای به نام اساسنامه داشته باشند. این سند مثل قانون داخلی شرکت عمل میکند و همه چیز را از اسم و مرکز اصلی گرفته تا موضوع فعالیت و مدت زمان شرکت مشخص میکند. اگر شرکت برای مدت محدودی تشکیل شده باشد، باید حتماً در اساسنامه به آن اشاره شود. در این ماده تکلیف سرمایه شرکت و جزئیات سهام هم روشن شده است. یعنی باید معلوم شود که سرمایه چقدر است، هر سهم چه قیمتی دارد، سهام از نوع بااسم است یا بیاسم، و اگر امکان تبدیل این دو نوع سهم به هم وجود دارد، شرایطش چطور است. همچنین تعداد سهامی که مدیران باید به عنوان تضمین به صندوق شرکت بسپارند، در اساسنامه تعیین میشود. علاوه بر این، اساسنامه باید نحوه اداره شرکت را هم مشخص کند؛ از جمله اینکه چه کسانی مدیر و بازرس هستند، چطور مجامع عمومی دعوت میشوند، هر سهامدار چقدر حق رأی دارد، رأیگیری چطور انجام میشود، برای چه تصمیمهایی اکثریت ویژه لازم است، صورتحساب سالانه چطور تهیه و بررسی میشود، سود چگونه تقسیم میگردد و در نهایت مراحل تغییر اساسنامه به چه صورت است.