اگر برگههای دادگاه به شخصی جز طرف دعوا ابلاغ شود (مثلاً به همسایه یا کارمند اداره)، این ابلاغ只有当 دادگاه مطمئن شود که محتوای آن برگهها واقعاً به دست طرف اصلی رسیده است، معتبر خواهد بود. این قانون برای جلوگیری از ابلاغهای صوری وضع شده است. در عمل، اگر کسی جز شخص مخاطب ابلاغنامه را تحویل بگیرد، بار اثبات رسیدن اطلاع به مخاطب بر عهده مرجع قضایی است. برای مثال، اگر برگه به همسایه داده شود و همسایه به طرف دعوا اطلاع دهد، دادگاه باید این موضوع را از راههای قانونی مانند تحقیق محلی یا شهادت شهود احراز کند. نتیجه این است که ابلاغ به غیر مخاطب تا زمانی که رسیدن اطلاع اثبات نشود، هیچ اثر حقوقی ندارد. طرف دعوا میتواند ادعا کند که از محتوای برگهها بیخبر بوده و دادگاه موظف است پیش از اتخاذ تصمیم، این موضوع را بررسی کند.