اگر خواهان در دادخواست خود نشانیای از خوانده داده باشد که در زمان ابلاغ، آن محل یا اصلاً محل سکونت خوانده نبوده یا خوانده از آن جا رفته باشد و مأمور ابلاغ هم نتواند نشانی جدیدی از او پیدا کند، مأمور موظف است این موضوع را در برگ دیگر اخطاریه یادداشت کند و ظرف دو روز اوراق را به دادگاه برگرداند. در چنین حالتی، دادگاه مطابق ماده ۵۴ همین قانون عمل میکند؛ یعنی خوانده غایب محسوب شده و دادگاه یا رأی غیابی میدهد یا دوباره برای او اخطار میفرستد. اما یک استثنای مهم وجود دارد: اگر خوانده مطابق ماده ۱۰۱۰ قانون مدنی برای خود «اقامتگاه اختیاری» تعیین کرده باشد - مثلاً در قرارداد نوشته باشد که محل دریافت ابلاغهای من یک آدرس مشخص است - در آن صورت حتی اگر خوانده واقعاً در آن جا زندگی نکند، ابلاغ در همان محل انجام میشود و نیازی به جستجوی نشانی جدید نیست. این حکم برای نظم حقوقی و جلوگیری از سوءاستفادههایی است که ممکن است با تغییر مکرر آدرس ایجاد شود.