اگر کسی ادعا کند که توانایی پرداخت هزینههای دادرسی (مثل هزینه دادخواست یا حقالوکاله) را ندارد و برای اثبات این ادعا به شهادت شهود استناد کند، باید شهادت حداقل دو نفر را به صورت کتبی به دادخواست خود ضمیمه کند. این شهود باید افرادی باشند که از نزدیک با وضع مالی و زندگی او آشنا هستند، مثل همسایه، همکار یا خویشاوند نزدیک. در این شهادتنامه باید جزئیات کاملی درباره فرد نیازمند نوشته شود: نام و نام خانوادگی، شغل، راههای تأمین معاش و اینکه چرا توان پرداخت هزینه دادرسی را ندارد. همچنین باید مبلغ دقیق هزینهای که از پرداخت آن عاجز است مشخص گردد. خود شهود هم موظفاند منبع اطلاع خود (مثلاً از طریق همسایگی یا همکاری) و نشانی کامل محل سکونتشان را به روشنی بنویسند تا دادگاه بتواند در صورت نیاز صحت ادعا را بررسی کند. در عمل، این ماده بار اثبات ادعای اعسار را بر دوش مدعی میگذارد و با الزام به شهادت کتبی دو شاهد آگاه، از سوءاستفاده احتمالی از این نهاد قانونی جلوگیری میکند. اگر شهادتنامه شرایط گفته شده را نداشته باشد، ممکن است دادگاه آن را نپذیرد و برای اثبات اعسار راه دیگری (مثل استعلام از مراجع رسمی) تعیین کند.