داوران برخلاف قضات دادگستری ملزم به پیروی از قواعد پیچیده و تشریفاتی آیین دادرسی مدنی نیستند. یعنی در جریان رسیدگی به اختلاف و صدور رأی، میتوانند با انعطاف بیشتری عمل کنند و تشریفات دادگاهها را کنار بگذارند. با این حال، این آزادی مطلق نیست و داوران موظفاند مقررات خاص داوری مانند قانون داوری تجاری بینالمللی یا شرایط توافق طرفین را که در قرارداد داوری تعیین شده است، دقیقاً رعایت کنند. در عمل، رعایت نکردن این مقررات داوری میتواند منجر به بطلان رأی داور شود. مثلاً اگر داور از مهلت تعیین شده در قانون داوری برای صدور رأی تجاوز کند یا اصولی مانند بیطرفی و استماع دفاعیات طرفین را نادیده بگیرد، رأی او در دادگاه قابل ابطال خواهد بود. هدف این ماده ایجاد تعادل بین سرعت و انعطاف داوری از یک سو و تضمین حقوق طرفین از سوی دیگر است.