اگر در جریان یک دعوا، دادگاه مجبور شود بهجای طرفها یا یکی از آنها داور تعیین کند، دیگر نمیتواند یک نفر را خودسرانه برگزیند. قانون در این شرایط تضمینی برای بیطرفی تعیین داور در نظر گرفته است: دادگاه باید دستکم دو برابر تعداد داوری که برای آن پرونده نیاز است (مثلاً اگر یک داور کافی است، دو نفر و اگر سه داور لازم است، شش نفر) از میان افراد واجد شرایط انتخاب کند و سپس با قرعهکشی، داور یا داوران نهایی را معین نماید. «طریق قرعه» یعنی شانس و احتمال، نه سلیقه یا نظر شخصی قاضی. با این روش، همه افراد واجد شرایطی که نامشان در فهرست اولیه است، شانس برابری برای انتخاب شدن دارند. نتیجهی این کار آن است که حتی وقتی یکی از طرفین دعوا حاضر به معرفی داور نشده یا از این کار خودداری کرده، داور تعیینشده از سوی دادگاه، از نظر قانونی بیطرف محسوب میشود و رأی او قابل اعتماد خواهد بود.