هرگاه قرارداد یا قانون تعیین کرده باشد که اختلاف را یک داور واحد حل کند، اما طرفین نتوانند یا نخواهند روی یک نفر توافق کنند؛ یا داور تعیینشده فوت کند یا استعفا دهد و طرف مربوطه جانشینی معرفی نکند؛ یا تعیین داور به شخص ثالثی سپرده شده باشد و او از این کار خودداری کند یا نتواند انجامش دهد، در این موارد قانون به طرفین فرصت میدهد تا با ارسال اظهارنامه، طرف مقابل را دعوت کنند که ظرف ده روز از تاریخ ابلاغ اظهارنامه، نظر خود را درباره داور واحد اعلام کند یا جانشین داور فوتشده یا مستعفی را تعیین نماید. اگر طرف مقابل در این ده روز پاسخی ندهد یا اقدامی نکند، دادگاه مطابق قسمت آخر ماده ۴۵۹ قانون آیین دادرسی مدنی عمل خواهد کرد؛ یعنی دادگاه داور تعیین میکند. این ماده در عمل برای مواقعی است که توافق بر داور ممکن نیست و یکی از طرفین برای پیشبرد داوری نیاز به اقدام قضایی دارد.