اگر دادنامهای به وکیلی ابلاغ شود که در آن پرونده حق وکالت در دادگاه بالاتر را ندارد یا برای وکالت در آن دادگاه خاص مجاز نیست، این ابلاغ از نظر قانونی باطل و بیاعتبار خواهد بود. این حکم مخصوص وکیلی است که وکالت در توکیل هم ندارد، یعنی نمیتواند وکالتش را به وکیل دیگری واگذار کند. در چنین وضعیتی، ابلاغ به وکیل به منزله ابلاغ به موکل نیست و نمیتوان آن را مبنای شروع مهلتهای قانونی مانند فرصت تجدیدنظرخواهی قرار داد. نکته اصلی این ماده این است که ابلاغ دادنامه تنها زمانی معتبر است که وکیل صلاحیت کامل برای پیگیری پرونده در آن مرحله یا دادگاه بالاتر را داشته باشد. در غیر این صورت، موکل همچنان میتواند بعد از اطلاع از موضوع، اقدام قانونی خود را انجام دهد و مهلتها از تاریخ ابلاغ به شخص خود او یا وکیل مجازش محاسبه میشود. دادگاه و طرفین دعوا باید از این قاعده آگاه باشند تا از تضییع حقوق ناخواسته جلوگیری شود.