این قاعده فقط به طرفین اصلی پرونده (خواهان و خوانده) اجازه میدهد که درخواست اعاده دادرسی بدهند. یعنی اگر شخص ثالثی -حتی اگر ذینفع باشد- بخواهد به یک پروندهای که حکم آن قطعی شده وارد شود و تقاضای اعاده دادرسی کند، دادگاه چنین درخواستی را نمیپذیرد. در مرحله اعاده دادرسی، دعوا دوباره میان همان اشخاصی رسیدگی میشود که در دادگاه نخستین طرف دعوا بودهاند. پس اگر کسی در مرحله بدوی یا تجدیدنظر جزو طرفین نبوده، بعد از قطعی شدن رأی هم نمیتواند با عنوان اعاده دادرسی پا به میدان بگذارد. این محدودیت برای حفظ قطعیت آرای دادگاهها و جلوگیری از باز شدن پروندههای مختومه به درخواست افراد خارج از دعوا وضع شده است.