گاهی پیش میآید که دادگاه دربارهٔ یک اختلاف رأی صادر میکند، ولی این رأی ناخواسته روی حقوق کسی که اصلاً در آن پرونده حضور نداشته تأثیر منفی میگذارد. به این شخص در زبان حقوقی «شخص ثالث» میگویند. این ماده به او اجازه میدهد به رأیی که حقوقش را آسیب زده اعتراض کند. شرط اصلی برای استفاده از این حق این است که شخص ثالث یا نماینده قانونیاش در جریان دادرسی اصلی جزو طرفهای دعوا (خواهان یا خوانده) نبوده باشد. اگر خودش یا کسی از طرف او در آن پرونده شرکت داشته و دفاع کرده باشد، دیگر نمیتواند ادعای بیتأثیری کند. نتیجه عملی این ماده این است که رأی صادره برای شخص ثالث الزامآور نیست و او میتواند از طریق اعتراض (که در مواد بعدی نحوه آن توضیح داده شده) جلوی اجرای آن را بگیرد یا درخواست ابطالش را بکند. این یک تضمین مهم برای عدالت است تا کسی به خاطر دعوایی که در آن نقشی نداشته متضرر نشود.