در دعاوی حقوقی، اگر یکی از طرفین پرونده به رأی صادره اعتراض کند و درخواست فرجامخواهی بدهد، طرف دیگر پرونده نیز میتواند به طور تبعی از همان رأی فرجامخواهی کند. فرجام تبعی یعنی یک نفر بدون آنکه مهلت قانونی فرجامخواهی را رعایت کرده باشد، به دنبال فرجامخواهی طرف مقابل، او هم درخواست فرجام میدهد. پذیرش این نوع فرجامخواهی مشروط به دو شرط است: اول اینکه فقط در مقابل کسی که ابتدا فرجامخواسته (فرجامخواه اصلی) امکانپذیر است، نه اشخاص ثالث. دوم اینکه فقط شخصی میتواند فرجام تبعی را مطرح کند که در همان پرونده طرف درخواست فرجام قرار گرفته باشد، یعنی همان کسی که علیه او درخواست فرجام شده است. نتیجه عملی این ماده آن است که اگر شما به عنوان محکومعلیه رأی دادگاه، فرجامخواهی نکرده باشید، ولی طرف مقابل (محکومله) فرجامخواهی کرده باشد، شما میتوانید با استفاده از فرجام تبعی، بدون نیاز به رعایت مهلت مقرر، از رأی فرجامخواهی کنید و خواسته خود را علیه همان شخص مطرح نمایید.