ماده ۴۱۲ قانون آیین دادرسی مدنی که در گذشته تکلیف رسیدگی به ادعای اشتباه در اجرای حکم (موضوع ماده ۳۲۶) را مشخص میکرد، اکنون به طور کامل حذف شده و اعتبار قانونی ندارد. پیش از این، اگر حکمی از سوی دادگاه تجدیدنظر صادر میشد و شخصی ادعا میکرد که در اجرای آن اشتباهی رخ داده، دیوان عالی کشور باید به این ادعا رسیدگی میکرد و در صورت پذیرش اشتباه، پرونده را به شعبه دیگری از دادگاه تجدیدنظر همان استان یا استان مجاور میفرستاد. برای آرای خود دیوان عالی کشور نیز رئیس دیوان عالی مسئول رسیدگی به این ادعا بود و پس از نقض رای، پرونده را به شعبه دیگری ارجاع میداد. اما با نسخ این ماده، دیگر چنین تشریفاتی وجود ندارد و قانون جدیدی جایگزین آن نشده است.