بر اساس این قانون، هر وکیلی که پروندهای را در دادگاه بر عهده گرفته باید سر وقت در جلسه دادرسی حاضر شود. اگر وکیل نتواند بیاید، فقط چند دلیل خاص پذیرفته میشود: فوت یکی از بستگان نزدیک (پدر، مادر، همسر، فرزند یا پدربزرگ و مادربزرگ)، بیماریای که راه رفتن را غیرممکن کند یا پزشک تشخیص دهد حرکت برایش ضرر دارد، یا پیشامدهای غیرمترقبه مثل سیل و زلزله که راه را بسته باشد. هر دلیل دیگری هم که خارج از اختیار وکیل باشد و مانع حضور او شود، میتواند عذر موجه به حساب بیاید. وکیلی که عذر دارد باید پیش از جلسه، دلیل خود را به صورت کتبی همراه با مدارک به دادگاه بفرستد. این دادگاه است که تصمیم میگیرد آیا این عذر را میپذیرد یا نه. اگر عذر را نپذیرد، جلسه را بدون وکیل ادامه میدهد و موضوع را به نهاد ناظر بر کار وکلا گزارش میدهد تا تخلف انتظامی وکیل پیگیری شود. اما اگر عذر را بپذیرد و جلسه را به وقت دیگری موکول کند، باید هم به وکیل و هم به موکل (شخصی که پرونده مال اوست) علت تعویق و تاریخ جلسه جدید را اطلاع دهد. نکته مهم این است که اگر جلسه یک بار به خاطر عذر وکیل عقب افتاد، جلسه بعدی دیگر به خاطر نیامدن وکیل تجدید نخواهد شد. یعنی وکیل فقط یک بار میتواند از این فرصت استفاده کند و اگر دوباره غیبت کند، دادگاه پرونده را بدون حضور او پیش میبرد.