وقتی دو رأی دادگاه که با هم تناقض دارند به دیوان عالی کشور میرسد، دیوان بررسی میکند که کدام یک درست صادر شده است. اگر یکی از آن دو رأی مطابق قانون باشد و رأی دیگر اشتباه، همان رأی درست معتبر میماند و باید اجرا شود. در این حالت، رأی اشتباه باطل میشود و دیگر اثری ندارد. اما اگر دیوان عالی تشخیص دهد که هر دو رأی نادرست هستند و هر دو را نقض کند، دیگر هیچکدام معتبر نیستند. در این صورت، کار به ماده ۴۰۶ کشیده میشود؛ یعنی پرونده برای رسیدگی دوباره به دادگاه صادرکننده رأی یا دادگاه همعرض آن فرستاده میشود تا از نو بررسی و رأی جدید صادر کند. این قانون در واقع تکلیف اجرای رأی را در موارد تناقض مشخص میکند تا ناهماهنگی در اجرای احکام پیش نیاید.