وقتی دیوان عالی کشور رأیی را نقض میکند، یعنی آن را نمیپذیرد و به دادگاه پایینتر برمیگرداند، یکی از دلایل این کار میتواند ناقص بودن تحقیقات انجامشده باشد. در این حالت، قانون میگوید که دیوان عالی باید همه کاستیها و نقصهای تحقیقات را یکجا و با جزئیات کامل در رأی خود بنویسد. این کار باعث میشود دادگاه صادرکننده رأی بداند دقیقاً چه مواردی را باید دوباره بررسی کند. این ماده برای این است که از سردرگمی و دوبارهکاری جلوگیری شود. اگر دیوان عالی فقط بگوید «تحقیقات ناقص است» بدون توضیح مشخص، دادگاه پایینتر نمیداند دقیقاً چه چیزی را باید تکمیل کند. پس قانون میگوید همه نواقص را یکجا و مشروح بنویسید تا پرونده با دستور روشن به دادگاه برگردد و روند دادرسی سریعتر پیش برود.