بر اساس این قاعده، دیوان عالی کشور در مرحله فرجامخواهی به محتوای پرونده و صحت یا سقم واقعی رأی ورود نمیکند؛ بلکه تنها بررسی میکند که رأی صادره از سوی دادگاههای بدوی یا تجدیدنظر با موازین شرع و قوانین موضوعه هماهنگی دارد یا نه. بنابراین اگر رأیی از نظر شکلی یا ماهوی با شرع یا قانون مغایرت داشته باشد، دیوان آن را نقض میکند و پرونده را برای رسیدگی مجدد به دادگاه همعرض یا دادگاه صادرکننده رأی ارسال میدارد. در مقابل، اگر رأی مطابق موازین تشخیص داده شود، تأیید و قطعی میگردد.