در مرحله تجدیدنظر، دادگاه فقط همان ادعایی را بررسی میکند که در دادگاه بدوی مطرح شده بود و خواهان نمیتواند خواسته جدیدی اضافه کند. مثلاً اگر کسی در مرحله نخستین بابت یک خودرو شکایت کرده باشد، نمیتواند در مرحله تجدیدنظر بگوید «من پول نقد هم میخواهم». اما قانون چند استثنا را «ادعای جدید» نمیداند و اجازه میدهد آنها را در مرحله تجدیدنظر هم مطرح کرد: اول اینکه اگر در رأی بدوی به پرداخت مبلغی محکوم شده باشد، محکومله میتواند به جای آن پول، خودِ مال را مطالبه کند یا برعکس. دوم اینکه هر نوع دِین یا هزینهای که بعد از صدور رأی بدوی سررسید میشود، مثل اجارهبهای ماههای بعد یا خسارتهایی که پس از رأی به دعوا اضافه میشود، تازه تلقی نمیشود. سوم اینکه تغییر نام خواسته از «اجرت المسمی» (اجاره توافقی) به «اجرت المثل» (اجاره معمولی بازار) یا برعکس هم ادعای جدید نیست و در مرحله تجدیدنظر پذیرفته میشود.