اگر در یک پرونده مدنی رأی صادر شده و شما به عنوان یکی از طرفهای دعوا (خواهان یا خوانده) قصد اعتراض به آن را دارید، باید در مهلتی مشخص درخواست تجدیدنظر بدهید. این مهلت برای کسانی که در ایران زندگی میکنند بیست روز از تاریخی است که رأی به طور قانونی به آنها ابلاغ شده است. اما اگر در خارج از کشور سکونت دارید، این فرصت دو ماه خواهد بود. نکته قابل توجه این است که گاهی رأی دادگاه بدوی قابل واخواهی است (مثلاً در مواردی که غیابی صادر شده). در آن صورت، مهلت تجدیدنظر از پایان مدت واخواهی شروع به حساب میشود، نه از تاریخ ابلاغ رأی. یعنی ابتدا باید ببینید آیا رأی غیابی است یا حضوری؛ اگر غیابی باشد، اول باید در مهلت واخواهی اقدام کنید و بعد از تمام شدن آن مهلت، زمان بیست روزه یا دوماهه برای تجدیدنظر شروع میشود. توجه داشته باشید که ملاک برای تشخیص «اقامت در ایران» یا «خارج از کشور» محل سکونت واقعی شما در زمان ابلاغ رأی است. اگر در ایران زندگی میکنید اما در خارج از کشور اقامت موقت دارید، همچنان مشمول مهلت بیست روزه خواهید بود. از دست دادن این مهلتها معمولاً به معنای از بین رفتن حق تجدیدنظر است، مگر در موارد استثنایی که قانون برای عذرهای موجه پیشبینی کرده است.