دستور موقت تا زمانی پابرجاست که دلیلی که باعث صدور آن شده وجود داشته باشد. مثلاً اگر برای جلوگیری از تخریب یک ملک دستور موقت صادر شده باشد، به محض اینکه خطر تخریب برطرف شود، آن دستور هم از بین میرود. لغو دستور را یا همان دادگاهی انجام میدهد که آن را صادر کرده و یا اگر پروندهٔ اصلی در دادگاه دیگری در جریان باشد، آن دادگاه رسیدگیکننده میتواند دستور را لغو کند. در هر صورت، هدف این است که دستور موقت فقط تا زمانی که ضرورت دارد باقی بماند و پس از رفع ضرورت، بیجهت ادامه پیدا نکند.