قانون گذار برای سوگند در دادگاه شکلی مشخص تعیین کرده است. سوگند باید دقیقاً مطابق دستور دادگاه و با ذکر نام خداوند، چه به صورت «والله، بالله، تالله» در زبان فارسی و چه معادل آن در زبانهای دیگر، ادا شود. این حکم شامل همه افراد، اعم از مسلمان و غیرمسلمان میشود و همه باید به خدای خود سوگند یاد کنند. دادگاه میتواند در موارد لزوم، سوگند را «مغلظه» کند؛ یعنی شرایط سختتری برای آن تعیین نماید، مثل ادای سوگند در زمان خاص (مثلاً شب جمعه) یا مکان خاص (مثلاً در مسجد یا مکان مذهبی) یا با الفاظ سنگینتر. هدف از تغلیظ، سنگینتر کردن بار اخلاقی و روانی سوگند برای جلوگیری از سوگند دروغ است. پس از اینکه سوگنددهنده سوگند را ادا کرد، این موضوع در صورتجلسه دادرسی ثبت میشود. صورتجلسه سندی رسمی است که مراحل انجام شده در دادگاه را نشان میدهد. بنابراین ادای سوگند یک تشریفات کاملاً رسمی و ثبتشده است، نه یک عمل ساده و بیاهمیت.