در دعاوی مالی و همچنین برخی دعاوی مرتبط با حقوق خصوصی افراد مانند ازدواج، جدایی، بازگشت به زندگی زناشویی، نسبت خانوادگی، وکالت و وصیتنامه، اگر طرفین مدارک و شواهد معتبر دیگری برای اثبات ادعای خود نداشته باشند، میتوانند برای اثبات حق خود به سوگند شرعی متوسل شوند. یعنی دادگاه در این شرایط میتواند با استناد به قسم خوردن یکی از طرفین، حکم صادر کند. این قاعده برای مواقعی است که راه اثبات دیگری مثل سند یا شهادت شهود در دسترس نیست. نکته مهم این است که این حکم فقط شامل دعاوی مالی و برخی دعاوی شخصی مثل نکاح، طلاق و نسب میشود و برای سایر دعاوی مثل مسائل کیفری قابل استفاده نیست. سوگند شرعی باید مطابق قواعدی که در مواد بعدی قانون آمده است انجام شود و در صورت تحقق شرایط، مبنای رأی دادگاه قرار میگیرد. در عمل، این ماده به افرادی که مدارک کتبی یا شواهد دیگر ندارند، اجازه میدهد با قسم خوردن در دادگاه حق خود را ثابت کنند. اما دادگاه باید از صحت و شرعی بودن سوگند اطمینان حاصل کند و در صورت اثبات خلاف آن، ممکن است عواقب قانونی برای سوگندخورنده داشته باشد.