اگر در جریان دادرسی مدنی، دادگاه دستور بدهد که برای روشن شدن موضوع، از محل مورد اختلاف بازدید کند یا از اهالی محل تحقیق کند، نبودن یکی از طرفهای دعوا سر جلسه، جلوی انجام این کار را نمیگیرد. به عبارت دیگر، دادگاه میتواند حتی بدون حضور خواهان یا خوانده، به محل برود یا از مردم محل پرسوجو کند. این قانون برای این است که روند دادرسی به خاطر غیبت یک طرف، بیدلیل به تأخیر نیفتد. نتیجه عملی این ماده این است که طرف دعوا نمیتواند با نیامدن سر موقع، مانع از اجرای قرار دادگاه شود. مثلاً اگر خوانده در جلسه معاینه محل حاضر نشود، دادگاه همچنان میتواند از محل بازدید کند و گزارش خود را تنظیم نماید. البته این به معنای بیتوجهی به حقوق طرف غایب نیست؛ بلکه او میتواند بعداً در جلسه دادرسی به آن گزارش اعتراض کند یا توضیحات خود را بدهد.