این ماده دربارهٔ شرایطی است که دادگاه میتواند برای حضور شهود در جلسهٔ دادرسی اقدام کند. یعنی هر یک از طرفین دعوا میتوانند از دادگاه بخواهد شهودش را به صورت رسمی احضار کند و خود دادگاه هم اگر صلاح بداند، میتواند بدون درخواست طرفین، شهود را به دادگاه فرابخواند. منظور از «احضار» این است که دادگاه به شهود ابلاغ میکند که در تاریخ معین در دادگاه حاضر شوند. شیوهٔ ابلاغ احضاریه به شهود باید دقیقاً مطابق قوانین کلی ابلاغ اوراق قضایی باشد، مثل تحویل به خود شخص یا محل سکونت. نکتهٔ مهم این است که این ابلاغ باید حداقل یک هفته پیش از تاریخ جلسهٔ دادگاه انجام شود تا شاهد فرصت کافی برای حضور داشته باشد. اگر این فاصلهٔ زمانی رعایت نشود، ابلاغ ممکن است معتبر نباشد و شاهد اجازه دارد از حضور خودداری کند.