در دعاوی بازرگانی، اگر یکی از طرفها برای اثبات حرف خود به دفاتر تجاری طرف دیگر اشاره کند، آن شخص موظف است دفترهایش را در دادگاه نشان دهد. اگر به هر دلیلی نتوان دفاتر را به دادگاه برد، مثلاً دفترها حجیم یا در محل دیگری باشند، دادگاه یک مأمور تعیین میکند تا با حضور دو طرف، دفاتر را در محل نگاه کند و هر بخشی که لازم است را رونوشت بردارد. هیچ تاجری نمیتواند به بهانهای مثل نداشتن دفتر، از نشان دادن آن سر باز زند. تنها راه فرار این است که ثابت کند دفترش از بین رفته یا دسترسی به آن ندارد. اگر تاجری که به دفترش استناد شده از ارائه آن خودداری کند و نتواند نابودی یا عدم دسترسی را ثابت کند، دادگاه میتواند این خودداری را نشانهای به نفع طرف دیگر بداند و آن را جزو دلایل اثبات ادعای طرف مقابل محسوب کند.