اگر در یک دعوا، یکی از طرفین مدرکی داشته باشد که به نفع طرف دیگر است و آن مدرک در دست او باشد، طرف ذینفع میتواند از دادگاه بخواهد که به طرف مقابل دستور دهد آن سند را ارائه کند. این درخواست باید به صورت رسمی مطرح شود و دادگاه به آن رسیدگی میکند. حال اگر طرفی که سند نزد اوست، وجود آن را قبول کند اما از ارائه آن خودداری کند، دادگاه میتواند این خودداری را به عنوان یک نشانه یا قرینه به نفع طرف درخواستکننده تلقی کند. یعنی امتناع از ارائه سند ممکن است علیه شخص ممتنع استفاده شود و دادگاه آن را دلیلی بر درستی ادعای طرف دیگر بداند. این حکم برای مواقعی است که سند دقیقاً مشخص و معین باشد و طرف مقابل هم به وجود آن اذعان داشته باشد. در چنین شرایطی، قانون اجازه میدهد که عدم همکاری در ارائه دلیل، خود به نوعی دلیل تلقی گردد.