این ماده درباره نحوه رسیدگی دادگاه به حسابها و دفاتر تجاری یا مالی در دعاوی حقوقی است. رسیدگی معمولاً در ساختمان دادگاه انجام میشود، اما قانونگذار پیشبینی کرده که اگر اسناد و دفاتر در محل دیگری باشند، دادگاه میتواند برای سهولت و سرعت، جلسه رسیدگی را در همان محل تشکیل دهد. این امکان به ویژه در مواردی که حجم دفاتر زیاد است یا جابجایی آنها دشوار است، کاربرد دارد. علاوه بر این، دادگاه اختیار دارد که بررسی حسابها و دفاتر را به یکی از قضات خود بسپارد. این کار معمولاً وقتی انجام میشود که رسیدگی تخصصی یا زمانبر باشد و قاضی دیگر دادگاه بتواند با دقت بیشتر موضوع را بررسی کند. تصمیم قاضی ارجاعشده در نهایت به دادگاه اصلی گزارش میشود و دادگاه بر اساس آن رأی صادر میکند. در عمل، این ماده انعطافپذیری لازم را برای دادگاه فراهم میکند تا بسته به شرایط پرونده و محل اسناد، بهترین شیوه رسیدگی را انتخاب کند. طرفین دعوا نمیتوانند محل رسیدگی را تعیین کنند، بلکه این دادگاه است که با توجه به مصلحت و تسریع در دادرسی تصمیم میگیرد.