اگر در جریان یک دعوای حقوقی، طرفین به توافق برسند و بخواهند اختلاف را از طریق سازش حل کنند، دادگاه مطابق قواعدی که برای سازش در قانون پیشبینی شده عمل میکند. این یعنی مسیر رسیدگی عادی متوقف میشود و جلسه یا جلساتی برای نزدیککردن دیدگاهها و ثبت توافق برگزار میگردد. بر اساس تبصره این ماده، هر یک از طرفین میتواند بدون آنکه حتماً دعوایی در دادگاه مطرح شده باشد، صرفاً درخواست سازش بدهد. این درخواست مانند دعواهای غیرمالی هزینه دارد (هزینه دادرسی غیرمالی) ولی نیاز به تشریفات پیچیده دادخواهی - مثل تقدیم دادخواست با شرایط خاص - ندارد و دادگاه سادهتر آن را بررسی میکند. نتیجه نهایی این است که قانون هم امکان سازش در حین دادرسی و هم مراجعه مستقل برای سازش را پیشبینی کرده تا مردم بتوانند بدون طی مراحل پرهزینه و زمانبر قضایی، اختلاف خود را با توافق پایان دهند.