اگر طرفین دعوا در جریان دادرسی به توافق برسند و بعداً آن توافق به نتیجه نرسد، یعنی سازش انجام نشود، دیگر هیچکدام ملزم به انجام کارهایی که در حین مذاکره برای سازش قول دادهاند نیستند. مثلاً اگر یکی از طرفین بگوید من فلان حق خود را میبخشم یا تعهدی را قبول میکنم، به شرطی که سازش نهایی صورت گیرد، پس از شکست مذاکرات آن بخشش یا تعهد از بین میرود و طرف میتواند بدون نگرانی از حرفهایی که زده، دعوا را ادامه دهد. این ماده به طرفین اطمینان میدهد که اظهاراتشان در مرحله مذاکره برای صلح و سازش، اگر به نتیجه نرسد علیهشان استفاده نخواهد شد.