در جریان یک پرونده قضایی، ممکن است طرفهای دعوا یا حتی شخص دیگری که اصلاً در پرونده نبوده، دعوای جدیدی را مطرح کنند. مثلاً خوانده علیه خواهان دعوایی بکند یا شخص ثالثی وارد میدان شود و علیه یکی از طرفها اقامه دعوا نماید. قانون به این نوع دعوا که در حین رسیدگی به دعوای اصلی مطرح میشود، «دعوای طاری» میگوید. شرط اصلی این است که دعوای طاری باید با دعوای اصلی ارتباط داشته باشد یا ریشه و منشأ مشترکی با آن داشته باشد. اگر این شرط برقرار باشد، دعوای طاری هم در همان دادگاهی رسیدگی میشود که مشغول رسیدگی به دعوای اصلی است. این کار باعث میشود پروندهها تجمیع شوند و از صدور رأیهای متناقض جلوگیری شود. پس دعوای طاری یک استثنا بر اصل صلاحیت محلی دادگاههاست و فقط در صورتی پذیرفته میشود که با دعوای اولیه مرتبط باشد. در غیر این صورت، باید جداگانه در دادگاه صالح اقامه شود.