این ماده درباره وضعیتی است که شخصی به ناحق و با زور زمینی را تصرف کرده و در آن کشت و کار انجام داده است. اگر محصول رسیده باشد، متصرف باید فوراً آن را برداشت کند و همچنین اجرت المثل یعنی مبلغی معادل کرایه معمول آن زمین را به مالک اصلی بپردازد. اما اگر محصول نرسیده باشد، مالک اصلی دو انتخاب دارد: یا با رضایت متصرف، قیمت زراعت شامل بذر و زحمات او را بپردازد و زمین را پس بگیرد، یا اجازه دهد محصول بماند تا برداشت شود و در ازای آن اجرت المثل بگیرد. علاوه بر این، مالک میتواند متصرف را مجبور کند که کشت را از بین ببرد و خرابیهایی را که ایجاد کرده ترمیم کند. تبصره هم میگوید اگر مالک درخواست کند، دادگاه متصرف را محکوم میکند که اجرت المثل تمام مدتی را که زمین را تصرف کرده بپردازد.