اگر در اظهارنامهای نوشته شده باشد که فرستنده میخواهد چیزی مثل پول، کالا، سند یا مال دیگری را به گیرنده بدهد، آن چیز باید در همان لحظهای که اظهارنامه را به مرجع ابلاغ (مثلاً دادگستری یا دفتر خدمات قضایی) تحویل میدهد، زیر نظر و نگهداری همان مرجع قرار بگیرد. یعنی مرجع ابلاغ موظف است آن شیء یا وجه را تا زمانی که به گیرنده برسد، حفظ و مراقبت کند. این حکم وقتی اجرا نمیشود که دو طرف در قرارداد یا تعهد خود محل یا روش دیگری برای تحویل تعیین کرده باشند. مثلاً اگر در قرارداد نوشته باشند که پول باید مستقیماً به حساب بانکی واریز شود یا مال در جایی خاص تحویل گردد، دیگر نیازی به سپردن آن به مرجع ابلاغ نیست. هدف این ماده جلوگیری از تضییع حقوق گیرنده و تضمین این است که مال یا وجه مورد نظر واقعاً به او برسد.