در دعاوی حقوقی که طرف خارجی به عنوان خواهان یا تجدیدنظرخواه در دادگاه ایران حضور دارد، معمولاً باید تأمینی بدهد تا اگر محکوم شد، زیان طرف ایرانی جبران شود. این ماده میگوید که اگر در جریان دادرسی مشخص شود که فردی که خود را ایرانی معرفی کرده، در واقع تبعه خارجی است، یا تابعیت ایرانی خود را از دست داده، یا دیگر شرایط معافیت از دادن تأمین را ندارد، آنگاه طرف ایرانی دعوا میتواند از دادگاه بخواهد که برای او تأمین تعیین کند. برای مثال، فرض کنید یک نفر ادعا کرده ایرانی است و بدون دادن تأمین علیه شما دعوا کرده. در میانه دادرسی معلوم شود که او تابعیت کشوری دیگر را دارد یا تابعیتش باطل شده. در این صورت شما میتوانید درخواست کنید که او تأمین بدهد تا اگر رأی به نفع شما صادر شد، امکان وصول خسارت وجود داشته باشد. مهلت درخواست تأمین از زمانی شروع میشود که طرف ایرانی از این تغییر وضعیت آگاه شود. نکته مهم این است که صرف تغییر تابعیت باعث بطلان دادرسی نمیشود، بلکه تنها به طرف ایرانی این حق را میدهد که برای حفظ حقوق خود تقاضای تأمین کند.