تبعه خارجی که در ایران دعوایی طرح میکند، معمولاً باید تأمینی برای هزینههای احتمالی دادرسی بدهد. اما ماده ۱۴۵ چند حالت را استثنا کرده است. اول، اگر کشور متبوع آن تبعه، ایرانیان را از دادن تأمین معاف کرده باشد، او هم معاف است. دوم، دعاوی مربوط به اسناد تجاری مثل برات، سفته و چک نیاز به تأمین ندارند. سوم، دعوای متقابل که خوانده علیه خواهان اصلی اقامه میکند، از این قاعده مستثناست. چهارم، اگر دعوا مستند به سند رسمی باشد، باز هم تأمین لازم نیست. پنجم، دعوایی که در نتیجه آگهی رسمی مطرح میشود، مثل اعتراض به ثبت یا دعوا علیه شخص متوقف (ورشکسته)، نیازی به تأمین ندارد. در این موارد، تبعه خارجی مانند ایرانیها بدون پرداخت تأمین میتواند دعوای خود را دنبال کند.