در دعاوی حقوقی، خوانده میتواند ادعایی علیه خواهان اصلی مطرح کند که به آن «دعوای متقابل» میگویند. این دعوا باید با دادخواست جداگانه و مانند یک پرونده جدید به دادگاه تقدیم شود. اما بعضی از ادعاها که ماهیت دفاعی دارند، دعوای متقابل محسوب نمیشوند و نیازی به دادخواست جداگانه ندارند. برای نمونه، اگر خوانده مدعی شود که بدهی خواهان را بابت طلب خودش تهاتر کرده یا قرارداد را فسخ نموده است، یا این که بگوید خواهان با رضایت خود دعوا را پس گرفته است، این موارد را میتواند همانطور که از خودش دفاع میکند، در لایحه یا جلسه دادگاه مطرح کند. دادگاه نیز موظف است این دفاعیات را بررسی کند، بیآنکه خوانده مجبور به پرداخت هزینه دادرسی جداگانه یا تنظیم دادخواست جدید باشد. نکته کلیدی اینجاست که هر ادعایی که هدفش صرفاً خنثیکردن دعوای اصلی باشد، دعوای متقابل نیست، بلکه شکلی از دفاع است.