وقتی شخص ثالثی در دعوایی که بین دو طرف در جریان است وارد میشود، دادگاه باید بررسی کند که آیا این ورود با نیت درست و قانونی انجام شده یا نه. اگر دادگاه تشخیص دهد که هدف از این ورود تبانی با یکی از طرفین یا فقط به تعویق انداختن روند دادرسی است، حق دارد دعوای ثالث را از دعوای اصلی جدا کند. همچنین اگر رسیدگی به دعوای اصلی نیازی به بررسی دعوای ثالث نداشته باشد، باز هم دادگاه میتواند این دو را از هم تفکیک کند. نتیجه این تفکیک این است که دادگاه به هر یک از این دو دعوا به صورت مستقل و جداگانه رسیدگی میکند. یعنی دعوای اصلی بدون معطلی به مسیر خود ادامه میدهد و دعوای ثالث هم در جریان جداگانهای بررسی میشود. این کار از سوءاستفادههای احتمالی جلوگیری میکند و مانع از این میشود که شخص ثالث با ورود بیمورد خود روند دادرسی را مختل کند.