وقتی دلیلی که برای گرفتن تأمین (مثل وثیقه یا تضمین) وجود داشت از بین برود، دادگاه دستور رفع آن را صادر میکند. مثلاً اگر شاکی ثابت کند که دیگر خطری نیست، تأمین برداشته میشود. اما در سه حالت تأمین خودبهخود از بین میرود: اول، وقتی رأی نهایی علیه شاکی صادر شود؛ دوم، اگر شاکی از دعوای خود صرفنظر کند؛ سوم، وقتی دادخواست پس گرفته شود. در این موارد نیازی به درخواست جداگانه نیست و تأمین به طور خودکار منتفی میشود. این حکم برای جلوگیری از نگهداشت بیدلیل اموال یا تضمینهای اشخاص وضع شده است.