در دعاوی مدنی، گاهی خواهان نگران است که خوانده پیش از صدور رأی، اموال خود را از دسترس خارج کند. برای جلوگیری از این کار، میتواند از دادگاه درخواست «تأمین خواسته» کند تا اموال خوانده به طور موقت توقیف شود. اما این درخواست شرایطی دارد. شرط اصلی پذیرش درخواست تأمین این است که خواسته دعوا باید «معلوم» یا «عین معین» باشد. خواسته معلوم یعنی چیزی که مقدار یا ارزش آن مشخص باشد، مثل مبلغ معینی پول یا تعداد مشخصی کالا. عین معین هم به مالی گفته میشود که قابل شناسایی و جدا از اموال دیگر باشد، مانند یک دستگاه خودرو یا یک قطعه زمین مشخص. پس اگر خواسته دعوا نامشخص باشد، مثلاً خواهان فقط بگوید «مبلغی پول» بدون تعیین مقدار، یا درخواست تأمین خواسته ناممکن باشد، دادگاه این درخواست را رد میکند. برای مثال، در دعوای الزام به تنظیم سند رسمی که عین معین است، میتوان تأمین خواسته گرفت، اما در دعوای مطالبه خسارت احتمالی که میزان آن هنوز مشخص نیست، چنین امکانی وجود ندارد.