این ماده سه مرحلهٔ متفاوت را برای پسگرفتن دعوا از سوی خواهان مشخص میکند که هر کدام نتیجهٔ حقوقی جداگانهای دارد. اگر خواهان پیش از برگزاری نخستین جلسهٔ دادگاه دادخواست خود را پس بگیرد، دادگاه حکم به باطل شدن دادخواست میدهد و پرونده مختومه میشود. در این حالت خواهان میتواند بعداً همان دعوا را دوباره مطرح کند، چون ابطال دادخواست بهمعنای پایان قطعی دعوا نیست. اگر خواهان پس از جلسهٔ اول ولی پیش از پایان کامل دادرسی دعوا را استرداد کند، دادگاه قرار رد دعوا صادر میکند. تفاوت این حالت با حالت اول در این است که رد دعوا معمولاً مانع طرح دوبارهٔ همان دعوا میشود، مگر اینکه شرایط قانونی دیگری وجود داشته باشد. اما اگر مذاکرات طرفین در دادگاه تمام شده باشد، استرداد دعوا فقط در دو صورت امکانپذیر است: یا خوانده (طرف مقابل) رضایت دهد، یا خواهان بهطور کامل از حق خود چشمپوشی کند. در این مرحله دادگاه قرار سقوط دعوا صادر میکند که یعنی دعوا برای همیشه از بین رفته و دیگر قابل طرح نیست.