وقتی چند دعوا با یکدیگر ارتباط کامل داشته باشند، یعنی بهقدری به هم وابستهاند که جدا کردن آنها از هم منطقی نیست، قانون میگوید دادگاه باید همه آنها را با هم و در یک پرونده بررسی کند. این کار هم از صدور رأیهای متضاد جلوگیری میکند و هم باعث صرفهجویی در وقت و هزینه میشود. اگر این دعواها در یک دادگاه اما در شعبههای مختلف ثبت شده باشند، رئیس شعبه اول تعیین میکند کدام شعبه همه آنها را یکجا رسیدگی کند. وظیفه اطلاعرسانی درباره وجود این دعواهای مرتبط هم بر عهده طرفین دعوا و وکلای آنهاست؛ یعنی اگر شما دعوایی دارید و میدانید دعوای دیگری هم با همان موضوع در همان دادگاه مطرح است، باید این موضوع را به دادگاه بگویید تا دستور تجمیع پروندهها صادر شود. توجه کنید که این حکم فقط شامل دعواهایی میشود که «ارتباط کامل» دارند، نه هرگونه ارتباط ساده. تشخیص این ارتباط کامل با دادگاه است و اگر دعواها در دادگاههای مختلف یا استانهای متفاوت باشند، این ماده قابل اجرا نیست.