در دادرسی مدنی، قاضی معمولاً محتوای صحبتهای طرفین را به صورت کلی در صورتجلسه مینویسد. اما در سه حالت خاص، باید عین جملههایی که طرفین میگویند (کلمه به کلمه) در صورتجلسه ثبت شود: اول، اگر یکی از طرفین مطلبی بگوید که به ضرر خودش و به نفع طرف دیگر باشد (این را «اقرار» میگویند). دوم، وقتی یکی از طرفین بخواهد از حرفهای طرف دیگر علیه او استفاده کند. سوم، هرگاه خود قاضی تشخیص دهد که ثبت دقیق عبارتها برای روشن شدن موضوع لازم است. در این موارد، دفعات بعدی که پرونده بررسی میشود، عین آن جملات در پرونده موجود است و نمیتوان آنها را انکار یا تغییر داد.