این ماده در اصل به دخترانی میپرداخت که به سن ۱۵ سال تمام رسیده بودند اما هنوز ۱۸ ساله نشده بودند. مطابق این حکم، این دختران برای ازدواج نیاز به اجازه ولی (پدر یا جد پدری) داشتند و بدون آن نمیتوانستند ازدواج کنند. به عبارت دیگر، حتی پس از ۱۵ سالگی، رضایت ولی برای ازدواج الزامی بود. اما این ماده در تاریخ ۸ دی ۱۳۶۲ از قانون مدنی حذف شد. بنابراین امروزه دیگر چنین محدودیتی برای دختران ۱۵ تا ۱۸ سال وجود ندارد. در حال حاضر، قانون مدنی در مورد ازدواج دختران زیر ۱۸ سال شرایط دیگری دارد که در ماده ۱۰۴۱ (پس از اصلاحات) بیان شده است. نتیجه عملی حذف این ماده این است که دختران پس از رسیدن به سن معینی که در قانون فعلی تعیین شده (۱۳ سال تمام شمسی با اجازه ولی و تشخیص دادگاه) میتوانند ازدواج کنند و دیگر نیازی به اجازه ولی تا ۱۸ سالگی ندارند.