اگر کسی از فرد فوتشدهای طلبکار باشد و برای گرفتن حق خود به دادگاه شکایت کند، ممکن است دادگاه در مورد زنده بودن آن حق در زمان طرح دعوا تردید داشته باشد. در چنین شرایطی، قاضی میتواند از طلبکار بخواهد که سوگند یاد کند که طلب او هنوز هم پابرجاست. این سوگند برای اثبات بقای حق است، نه اثبات اصل حق. تفاوت مهم این است که اگر قاضی از طلبکار سوگند بخواهد، او نمیتواند این سوگند را به طرف دیگر دعوا یعنی ورثهٔ متوفی برگرداند. یعنی حق رد سوگند را ندارد و باید خودش قسم بخورد. اما یک استثنای مهم وجود دارد: اگر طلبکار سند رسمی داشته باشد که طلبش را ثابت کند، دیگر این حکم اجرا نمیشود و قاضی نمیتواند از او سوگند بخواهد.