گاهی در دعاوی حقوقی، شخصی که از جریان یک پرونده اطلاع مستقیم دارد (شاهد اصل) به دلایلی نمیتواند در دادگاه حاضر شود و شهادت بدهد. در این حالت، قانون اجازه میدهد که فرد دیگری که از قول این شاهد اصلی مطلبی شنیده است، به نفع او در دادگاه شهادت دهد. به این نوع شهادت، «شهادت بر شهادت» یا «شهادت فرعی» میگویند. اما این امکان فقط در شرایط خاصی فراهم است: یا شاهد اصلی فوت کرده باشد، یا به دلیل مانع موجهی مانند بیماری شدید، سفر طولانی یا زندانی بودن نتواند شخصاً در دادگاه حاضر شود. در غیر این صورت، یعنی اگر شاهد اصلی زنده و قادر به حضور باشد، شهادت بر شهادت پذیرفته نخواهد شد و باید خود شاهد اصلی ادای شهادت کند. نکته مهم این است که شاهد فرعی باید در دادگاه تصریح کند که شاهد اصلی چه گفته و دلیل غیبت او چیست. همچنین، قاضی باید به ارزش اثباتی این نوع شهادت توجه داشته باشد، چون شاهد فرعی به طور مستقیم واقعه را ندیده، بلکه آن را از زبان دیگری شنیده است. بنابراین، در عمل شهادت بر شهادت از اعتبار کمتری نسبت به شهادت مستقیم برخوردار است.