این ماده دربارهی حالتی میگوید که دو یا چند شاهد در مورد جزئیات یک واقعه حرفهای متفاوتی میزنند. مثلاً یکی میگوید ماشین قرمز بود و دیگری میگوید آبی تیره، اما هر دو تأیید میکنند که همان ماشین به عابر برخورد کرده است. تا زمانی که این تفاوتها به اصل موضوع شهادت یعنی همان حادثهی اصلی آسیب نزند، دادگاه آن را نادیده میگیرد و شهادتها را معتبر میداند. منظور از «موضوع شهادت» همان واقعیتی است که شاهد برای اثبات آن فراخوانده شده، مثلاً وقوع یک تصادف یا امضای یک قرارداد. اختلاف در خصوصیات فرعی مانند رنگ لباس افراد، ساعت دقیق حادثه یا تعداد افراد حاضر در صحنه، اگر باعث نشود که اصل واقعه زیر سؤال برود، خللی به اعتبار شهادت وارد نمیکند. در عمل قاضی تشخیص میدهد که آیا این اختلافها در ماهیت ماجرا تأثیر دارد یا نه.