این ماده مواردی را برمیشمارد که در آنها میتوان برای اثبات یک ادعا به شهادت شهود متوسل شد، حتی اگر قانون معمولاً برای دعاوی بالای یک مبلغ مشخص، سند کتبی را الزامی کرده باشد. به عبارت دیگر، این ماده استثناهایی بر قاعده الزام به ارائه سند است. اولین استثنا جایی است که شما از قبل یک سند یا دلیل اصلی دارید، اما برای تکمیل آن یا تعیین مقدار دقیق (مثلاً مبلغ یک چک یا قرارداد) به شهادت نیاز دارید. دومین و چهارمین استثنا به شرایط اضطراری و غیرقابل پیشبینی مانند آتشسوزی، سیل، زلزله یا دزدیده شدن سند مربوط میشود که گرفتن یا نگهداشتن سند ممکن نبوده است. استثنای سوم شامل کارهای روزمره و عرفی است که مردم معمولاً برایشان سند نمینویسند، مثل سپردن چمدان به هتل یا پرداخت دستمزد پزشک و قابله. در نهایت، استثنای پنجم دعاوی غیرقراردادی مانند مسئولیت مدنی ناشی از تصادف یا غصب مال دیگری را شامل میشود. نتیجه عملی این ماده آن است که اگر دعوای شما در یکی از این پنج گروه بگنجد، میتوانید بدون داشتن سند کتبی و صرفاً با ارائه دو شاهد مرد یا یک مرد و دو زن، ادعای خود را در دادگاه اثبات کنید.