فرق مهمی که قانون بین سند رسمی و سند عادی گذاشته، در اعتبار تاریخی است که روی آن نوشته شده. برای سند رسمی که در دفترخانه ثبت شده، تاریخ درج شده در آن برای همه معتبر است، حتی برای کسی که در تنظیمش نقشی نداشته است. یعنی اگر شما یک سند رسمی خرید خانه دارید که تاریخ مشخصی دارد، هیچ کس نمیتواند ادعا کند که این سند در تاریخ دیگری تنظیم شده. اما در سند عادی که بین افراد نوشته میشود و ثبت رسمی ندارد، این تاریخ فقط برای خود طرفهای قرارداد و وراث آنها معتبر است. برای مثال اگر دو نفر یک قولنامه دستی با تاریخ مشخص بنویسند، نمیتوانند بعداً بگویند تاریخ آن اشتباه بوده. ولی اگر شخص ثالثی مثل طلبکار یکی از طرفین ادعا کند که این سند در تاریخ دیگری نوشته شده، میتواند به تاریخ آن اعتراض کند. نکته عملی این است که اگر میخواهید تاریخ سندتان در برابر همه افراد معتبر باشد، حتماً آن را به صورت رسمی ثبت کنید. در غیر این صورت، تاریخ سند عادی فقط میان خودتان و وراثتان الزامآور است و دیگران میتوانند درستی آن را به چالش بکشند.