اگر کسی پیش از مرگ خود اقرار کند که به دیگری بدهکار است، این اقرار پس از فوت او برای ورثهاش الزامآور است. یعنی وارثان متوفی نمیتوانند این بدهی را انکار کنند یا از پرداخت آن خودداری کنند، حتی اگر خودشان شخصاً در جریان آن بدهی نبوده باشند. این حکم هم شامل بدهیهای مالی میشود و هم سایر تعهداتی که متوفی به آنها اقرار کرده است. مثلاً اگر فردی اقرار کند که مقداری پول از شخصی قرض گرفته، ورثه موظف هستند آن را از ترکه ادا کنند. منظور از «به نفع متوفی» این است که اقرارش علیه خودش باشد و به نفع طلبکار تمام شود، نه اینکه اقرار به نفع خود متوفی باشد.