برای اینکه اقرار در دادگاه یا مراجع قانونی اعتبار داشته باشد، کسی که اقرار میکند باید شرایط خاصی داشته باشد: اولاً بالغ باشد، یعنی به سن قانونی رسیده باشد. ثانیاً عاقل باشد و در زمان اقرار دیوانه نباشد. ثالثاً قصد و ارادهٔ واقعی برای اقرار داشته باشد، نه اینکه از روی شوخی یا اشتباه حرفی بزند. رابعاً مختار باشد، یعنی تحت فشار یا تهدید مجبور به اقرار نشده باشد. اگر هر یک از این شرایط وجود نداشته باشد، مثلاً یک کودک یا فرد دیوانه یا کسی که از روی اکراه حرفی زده، اقرارش باطل است و در دادگاه قابل استناد نیست.