اقرار یعنی کسی پیش خودش یا در دادگاه بگوید که یک حقی برای دیگری وجود دارد و با این حرف خودش را متضرر کند. مثلاً اگر بدهداری کسی را بپذیرد، دیگر نمیتواند بعداً منکر آن شود. این گفته باید حتماً به نفع طرف دیگر و به ضرر خود فرد باشد. اگر کسی چیزی بگوید که برای خودش سود داشته باشد یا فقط یک خبر عادی باشد، آن اقرار محسوب نمیشود.