قیم کسی است که قانوناً برای نگهداری و اداره اموال فردی که به سن قانونی نرسیده یا محجور است (مثل دیوانه یا سفیه) تعیین میشود. این ماده میگوید که در چه شرایطی این قیم از سمت خود برکنار میشود. اولین حالت این است که معلوم شود قیم آدم امینی نیست یا دیگر قابل اعتماد نیست. دوم اینکه اگر قیم دست به جنایت بزند یا به خاطر دزدی، خیانت در امانت، کلاهبرداری، اختلاس، هتک ناموس، کارهای خلاف عفت، جرم علیه بچهها، یا ورشکستگی از روی تقصیر یا تقلب محکوم شود. سوم اینکه اگر قیم به جرم دیگری زندانی شود و نتواند کارهای مالی شخص تحت سرپرستی را انجام دهد. چهارم اینکه اگر قیم ورشکسته اعلام شود. پنجم اینکه اگر معلوم شود قیم لیاقت یا توانایی اداره اموال شخص تحت سرپرستی را ندارد. نکته مهم این است که در سه مورد خاص که در مواد ۱۲۳۹، ۱۲۴۳ و ۱۲۴۴ قانون مدنی آمده (که مربوط به مواردی است که دادستان یا نهادهای عمومی در انتخاب قیم نقش دارند)، برکناری قیم فقط با درخواست دادستان انجام میشود. در بقیه موارد، هر ذینفعی مثل بستگان شخص تحت سرپرستی یا خود او (اگر بعداً بالغ شود) میتواند از دادگاه بخواهد که قیم را عزل کند. دادگاه هم پس از اثبات هر یک از این دلایل، حکم عزل قیم را صادر میکند.